Uit Twentsche Courant Tubantia van 09-01-2009:

'Kearls onder mekaa' - Burgemeester en wethouders treden op met eigen carnavalslied

HAAKSBERGEN - 'Kearls onder mekaa. Die maakt zich nich zo naar.' Burgemeester Karel Loohuis en de wethouders Marcel Diepenmaat, Ben Eshuis en Han Noordink hebben de grootste lol als ze hun carnavalslied "Kearls onder mekaa' inzingen. Onder hun artiestennaam 'de Kearls" is het college te boeken voor een optreden tijdens (carnavals)feesten en partijen. Loohuis: "Naar mijn weten zijn wij het eerste college dat een carnavalsnummer heeft." Dan lachend: "We spelen voor bier en kroketten."

Ongeveer een jaar geleden ontstond het idee om voor carnaval een lied te maken en in te studeren. Diepenmaat: "Het college vergadert altijd op dinsdag. Toen Marijke van Beek nog in dit college zat, ging de vergadering op de dinsdag van carnaval gewoon door. De drie mannen in het college, allemaal carnavalvierders, vonden dat niets." Loohuis heeft als oud-Oldenzaler carnaval met de paplepel ingegoten gekregen. Eshuis is oud-prins in zijn woonplaats Hengevelde en Diepenmaat heeft al eens zijn carnavalskwaliteiten laten zien in een carnavalsoptocht in Haaksbergen. Diepenmaat: "Toen Van Beek burgemeester werd in Eemsmond en Han Noordink haar plaats in nam, hebben we het daar nog eens over gehad. Als kearls onder mekaa. En van het één komt het ander: een lied met carnaval. Trouwens, dit jaar houden we de collegevergadering op aswoensdag." Wethouder Noordink verwacht dat hij 'vanaf nu' wat meer met carnaval krijgt.

Het was de bedoeling om het nummer in 2008 op te nemen. Door verschillende omstandigheden ging dat niet door. Het grootste deel van 'Kearls onder mekaa', dat bestaat uit drie coupletten en een refrein, is geschreven door Marcel Diepenmaat. Ook Han Noordink heeft zijn steentje bijgedragen: het laatste couplet is van zijn hand. Hugo Masselink, dirigent van de Haaksberger Muzikanten, heeft de melodie en de arrangementen voor de muzikanten geschreven. De muzikanten hebben hun partij al ingespeeld.

Nu is het in het Harmoniegebouw aan de Uitterhoevestraat de beurt aan het college om het lied in zingen. Met ieder een koptelefoon op zodat de muziek gehoord kan worden, staan de collegeleden twee aan twee voor een microfoon. Enkele voeten tikken op het ritme van de muziek mee. 'Kearls onder mekaa. Die maakt zich nich zoo naar', klinkt het. "Zongen we te snel? Het was gewoon jammer dat de muziek te langzaam was ingespeeld", lacht Diepenmaat na opmerkingen van Masselink. Bij de tweede poging geeft de dirigent het zangtempo aan. Daardoor is het resultaat beter. Als deze beluisterd wordt, dromen de collegeleden van een nieuwe (zang)carriere. Met gouden platen en optredens 'overal en nergens'. De versies worden nu samengevoegd en gemixed tot een eenheid. "We huren een paar echte zangers in en dan hebben we het zo voor elkaar", grapt Masselink. Diepenmaat: "Misschien wordt het wel zo gemixed dat er een instrumentaal nummer overblijft." Als het een eenheid is geworden, dan wordt het 'op band' gezet, zodat 'de Kearls' optredens kunnen verzorgen.

'De Kearls' treden op tijdens de gala-avond van carnavalsvereniging De Keiensleppers op zaterdag 17 januari, tijdens de sleuteloverdracht in het gemeentehuis op 20 februari en tijdens de Veldmaat Bruist in juni. "Als dit geen succes wordt, dan doen we het volgend jaar nog een keer", lacht Diepenmaat. "We blijven het proberen."

Uit Twentsche Courant Tubantia van 01-10-2007:

Slagwerker slaat 'trommelvlies' kapot - 'De mosseleters die wel naar het marktplein kwamen, waren dik tevreden'

HAAKSBERGEN - Liefhebbers van Egeländer muziek kunnen deze zondag hun hart ophalen. Zoals Loes en Jaap Peters uit het Gelderse Brummen. Om elf uur hebben ze zich met hun meegebrachte tuinstoelen in de feesttent genesteld. Klaar voor een Frühschoppen met de Haaksberger Muzikanten op het marktplein. Toeristen zeker? "Nee, we zijn speciaal hiervoor naar Haaksbergen gekomen. Allebei houden we erg van muziek." Jaap Peters heeft via 'Uutbloaz'n' op Radio Oost gehoord van het optreden. Vervolgens heeft het stel zijn zondag ingepland: eerst naar Haaksbergen en vervolgens naar een hobbybeurs elders.

Het plaatselijke blaasorkest, onder leiding van Hugo Masselink, laat het publiek rustig op gang komen met Egeländer luistermuziek. Geregeld springt het zangduo Marlies en Franz bij voor vocale ondersteuning. De lange houten tafels en dito banken vertonen lege plekken. "Toch valt de belangstelling mee, hoor. Het is zondagmorgen en dan weet je nooit wat er komt", verklaart de dirigent. "We treden veel op in de regio, maar toch het liefst in Haaksbergen. Zo, no goa'w 'n betj'n meziek maak'n." Masselink klimt weer op het podium. De stemming wordt opgevoerd. Biertjes komen op tafel en er wordt gezellig gekuierd. "Die Kapelle hat gewonnen", speelt het orkest.

Hilariteit: "Het is zover: onze slagwerker heeft zijn vel kapot geslagen. Er wordt een nieuw gehaald en dat moet ook nog kapot vandaag!" Wellicht lukt dat in de daverende finale die de Haaksberger Muzikanten in petto hebben. De hoornblazers springen op de tafels. Dat is pas feest. "Zij, die zeggen dat er in Haaksbergen niks te doen is...", glimlacht Ben Vermeulen. Hij is medeorganisator van de diverse festiviteiten die dit weekend op de Markt worden gehouden. "De belangstelling was zaterdag niet zo groot. Zo'n negentig gasten kwamen mosselen eten. Maar die waren wel allemaal dik tevreden. Het shantykoor zorgde voor een heel speciaal sfeertje. Gezien het slechte weer viel het ons eigenlijk niet eens tegen. Bovendien vindt niet iedereen mosselen lekker. Ach, af en toe moet je gewoon eens iets proberen."

Uit Twentsche Courant Tubantia van 21-11-2005:

Ontroerende en vrolijke cd-presentatie

Vol trots brengen De Haaksberger Muzikanten deze zaterdagavond hun nieuwste album 'Heut ist mir alles ganz egal' ten gehore. Zo'n driehonderd Egerländerfans plukken in restaurant 't Hoogeland de muzikale vruchten van het twintigjarige orkest.

HAAKSBERGEN - Ontroerende en vrolijke noten passeren de revue. Op z'n Achterhoeks aan elkaar gepraat door Hans Keuper van Boh Foi Toch! Zijn droge en onnozele humor werkt flink op de lachspieren. Keuper heeft zijn trekzak meegenomen om het Egerländer-repertoire af te wisselen met typische Keuperdeuntjes en -teksten.

Ook de virtuoze trombonist Jos Jansen levert een indrukwekkende bijdrage. Het wordt muisstil in de zaal als hij een lieflijk wiegeliedje laat horen. Speciaal door hem geschreven voor Famke, de kleindochter van Bennie Kleinsman. De grote animator van de Haaksberger Muzikanten, die dit voorjaar is overleden. Zo wordt langzaam toegewerkt naar het hoogtepunt van deze avond: de overhandiging van de eerste cd aan diens vrouw. Jo Kleinsman bedankt en feliciteert het orkest. 'Bennie zou echt trots zijn op deze volle zaal!' De vertolking van zijn lievelingsliedje 'Windrosen' wordt beloond met een daverend applaus.

Overtreffen

Met vuurwerk en een 'Zugabe' beëindigen De Haaksberger Muzikanten hun jubileumconcert. 'Er is het afgelopen half jaar keihard gewerkt', meldt dirigent Hugo Masselink. 'De opname van een cd vergt veel voorbereiding. Dat is goed voor het saamhorigheidsgevoel en voor het muzikale niveau. Je probeert jezelf te overtreffen. Het was een gedenkwaardige avond.' Orkestlid Gerrit Schepers knikt: 'Wij gaan door. En dat moet ook.' Inmiddels staat het blaasorkest van Jos Jansen klaar voor een spetterend optreden. 'Dat wordt feest tot in de kleine uurtjes!', voorspelt Masselink.

Uit De Haaksberger Koerier van 08-11-2005 (Tekst: Stefan Wegdam; Foto: Wim Brummelhuis):

Een gepast eerbetoon aan Bennie Kleinsman

HAAKSBERGEN - Bennie Kleinsman was jarenlang het manusje van alles van De Haaksberger Muzikanten. De Haaksbergenaar regelde veel voor het muziekgezelschap. "Hij was de bindende factor, vervulde een voortrekkersrol", zegt Wim Hendrikse van De Haaksberger Muzikanten. Op vrijdag 11 maart van dit jaar overleed Kleinsman (62). Uit dankbaarheid wordt de nieuwste cd aan hem opgedragen. "Een mooi gebaar", vindt zijn vrouw Jo (59), aan wie het eerste exemplaar wordt overhandigd bij het komende optreden.

Bennie Kleinsman was een liefhebber van Egerländer muziek. Hij stond twintig jaar geleden met Gerrit Schepers aan de wieg van De Haaksberger Muzikanten. Kleinsman is medeoprichter en heeft in de jaren daarna veel betekend voor de kapel. "Hij zocht sponsoren, repareerde zelf muziekinstrumenten en heeft onderlinge meningsverschillen opgelost. De Haaksberger Muzikanten was samen met het motorrijden een passie van hem. Hij stak daar graag zijn vrije tijd in. Zonder zelf op de voorgrond te willen treden. Want dat hoefde voor Bennie niet", zegt Jo. Kleinsman was een liefhebber van de blaasmuziek maar kende in de beginperiode van de Haaksberger Muzikanten geen noot. Na de oprichting leerde hij tuba spelen.

"Met de kopergroep (een groep van acht personen van De Haaksberger Muzikanten, red.) ging hij ook jaarlijks naar de processie in Kevelaer. Ze zijn zelfs een keer naar het bedevaartsoord gefietst." Kleinsman genoot van de optredens en tripjes met de Haaksberger Muzikanten. Maar in februari 2004 kreeg zijn leven een drastische wending. Er werd kanker in de lever geconstateerd. Het bleek ongeneeslijk. Volgens de arts had hij op dat moment nog maar twee maanden te leven. Maar dat werd uiteindelijk ruim een jaar. "En dat is een fantastisch jaar geworden. Natuurlijk was het vreselijk dat Bennie die ongeneeslijke ziekte had. Maar we hebben er in dat jaar uit gehaald wat er in zat. We hebben veel ondernomen, zijn naar Spanje, Turkije, Oostenrijk, Italië en Dresden geweest. Bovendien ging Bennie zo lang het nog kon met zijn vrienden op de motor op pad. Alleen tuba spelen kon in het laatste jaar niet meer. Op het instrument blazen ging niet meer. Dat vond hij heel jammer maar hij berustte daar in.".

Begin dit jaar moest hij zich helemaal gewonnen geven. "Hij genoot nog van zijn kleinkinderen, was trots op zijn zonen. Maar motorrijden en andere dingen ondernemen zat er niet meer in. Vrijdagavond 11 maart om 19.30 uur sliep Bennie rustig in." De familie, zijn motorvrienden en de Haaksberger Muzikanten moeten nu verder zonder hem. "Ze zeggen me wel eens dat ze het merken dat Bennie er niet meer is. Ja, de Haaksberger Muzikanten was echt bijzonder voor hem. Daarom vind ik het heel mooi dat de nieuwe cd aan Bennie wordt opgedragen en dat ik het eerste exemplaar mag ontvangen."

Uit Twentsche Courant Tubantia van 10-11-2003:

Avondje Egerländer zonder inhaken en meedeinen

De tafels in restaurant 't Hoogeland zijn naar Duits voorbeeld aan elkaar geschoven. 'Wir sind die Egerländer Musikanten', kondigen de Haaksberger Muzikanten zichzelf aan. Gehuld in zwarte kniebroeken en rode vestjes staan ze garant voor een avondje puur luisterplezier.

HAAKSBERGEN - Er is altijd veel belangstelling voor dit traditionele concert, dat eens in de twee jaar wordt gegeven. ‘We hebben zo’n driehonderd kaarten verkocht. Dat is voor ons het maximale. Anders hangen ze er met de benen uit’, zegt orkestlid en medeoprichter Bennie Kleinsman (61).

De Haaksberger Muzikanten streven er naar de Egerländer blaasmuziek perfect te spelen. ‘Daarmee willen we ons onderscheiden. Anders lijk je al gauw een dweilorkest met hoempapa-muziek.’ De Steirische harmonica’s van De Vlachland Tiroler zorgen voor variatie. En niet te vergeten Freddy Golden op zijn citer. ‘Heel knap hoe hij dat doet’, zegt het echtpaar Michorius vol bewondering. ‘Citermuziek is weer eens wat anders. Een leuke afwisseling op een avond als deze.’ Dochter Miranda speelt in de Haaksberger Muzikanten. Haar ouders zijn bij alle optredens van de partij. ‘Het gaat er hier wat rustiger aan toe dan bij onze oosterburen. We komen vooral om te luisteren.’ Bij programma’s als ‘Die Lustige Musikanten’ of ‘Musikantenstadl’ zitten ze voor de buis.

Ook twee alleenstaande dames houden van Duitstalige volksmuziek. ‘Vanavond missen we een tv-uitzending, maar die wordt maandagochtend herhaald.’ Deze Haaksbergse zeventigers gaan vaker samen op pad. ‘Naar De Bonkenbargkapel uit Oldenzaal. Of naar een harmonicamiddag. En laatst zijn we in De Dinkelsweide in Glane geweest, waar veel internationale volksmuzikanten optraden. Dat was echt mooi.’ Joop Harmsen (70) uit Doetinchem is ook zo’n liefhebber in hart en nieren. Samen met zijn twee maatjes reist hij de echte Egerländer muziek achterna. ‘Ik heb een origineel Böhmisch kostuum, compleet met Lederhose. Tijdens het oktoberfeest in De Radstake te Varsseveld heb ik het gedragen.’

Drie musketiers

De drie musketiers, zoals ze zichzelf noemen, zitten achter een balletje gehakt en een borreltje. ‘Wist je dat deze muzieksoort één van de moeilijkste is om te blazen. Je ziet steeds meer jonge mensen in dit soort orkesten. Ze zijn vaak goed geschoold en vinden het een uitdaging om Egerländer te spelen’, zegt Harmsen. ‘Ook al is het niet de muziek waar ze zelf graag naar luisteren.’

Als Gerrit Schepers voor een trompetsolo naar voren komt, gaat het publiek er eens goed voor zitten. Ademloos luistert het naar ‘La Montanara’. Van Frans Slutter (57) had het een gigantisch feest mogen worden. ‘Ik ben muzikant. Dat zijn gezelligheidsdieren. Egerländer leent zich bij uitstek voor inhaken en meedeinen. Met een grote pot bier op tafel waar je met z’n allen uit drinkt.’ Wat hem betreft verloopt deze zaterdagavond wat liefjes. ‘De muziek moet steeds mooier klinken. Dat gaat wat ten koste van de feeststemming’, is zijn persoonlijke visie. ‘Maar de sfeer is goed. En het niveau van de Haaksberger Muzikanten mag er zijn!’

Wanneer het "Menu" ontbreekt, click dan hier om in de "Frames-versie" van deze pagina te komen.